Ψάξε ενά ποίημα

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Απόσταση Χρόνου

Κοίμισε με στο στήθος σου
Είσαι η πιο όμορφη απ όλες τις απάτες
Περνά απαλά τα δάχτυλα σου στα μαλλιά μου
Και ονειρέψου πως έφυγες
Εδώ σε κρατά το τίποτα άλλο
Μου λες μ αγαπάς
Κι όμως δυο γράμματα άλλαξα
Και μ απατάς
Θα έχουμε τις συντηρητικές ώρες
Οπού αμίλητοι κοιτάζαμε την θάλασσα
Ο ένας μέσα στο χέρι του άλλου
Νόμιζα πως θα μπορούσα
Αλλά δεν μπορώ
Κάτι τέτοιες στιγμές θέλω να κλάψω
Αλλά δεν μ αφήνει η πίκρα στο στόμα μου
Να κοιμηθείς ήθελες πλάι μου
Και εγώ ξυπνούσα
Να γελάσεις ήθελες και εγώ δάκρυζα
Ανάμεσα μας μια απόσταση χρόνου
Άλλοτε εγώ
Άλλοτε εσύ
Μόνο στην χαρά τα ταιριάξαμε
Κανείς μας δεν χάρηκε ποτέ