Ψάξε ενά ποίημα

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Σπουδή στον Ο.Ουάιλντ

Να παρασύρει κάθε πάθος την ψυχή μου

Να γίνει φλάουτο να παίζουν οι άνεμοι

Είναι για αυτό που απώλεσα αρχαία σοφία και έλεγχο

Τώρα η ζωή μου μοιάζει με ξαναγραμμένο βιβλίο

Μουτζουρωμένο πρόχειρα ξανά στις αγορίστικες μου διακοπές

Γεμάτο αφελή τραγούδια για κιθάρα και φλογέρα

Να καταστρέφουν κάθε έννοια μυστική

Σίγουρά υπήρξε μια εποχή , που ίσως πάτησα

Κάποια ηλιόλουστη κορφή

κι ίσως να έπαιξα μια νότα αρμονική και εκείνη έφτασε στ’ αυτιά του Θεού .

Νεκρός ο χρόνος ; Όμως να . Με μ ένα τόσο δα ραβδάκι

άγγιξα λίγο από το μέλι του ρομαντισμού .

Και πρέπει για τούτο να σου δώσω την ψυχή μου .

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Άστεγα

Στο ασημοχρυσό του δειλινού


Πριν και μετά , από ξεχασμένα αντίο

Με χυμούς από λύπη στα μάτια

Εδώ στο φτωχό τελειώνειο του «δεν είχα το θάρρος»

Ουρά

Κολασμένοι , πολλά υποσχόμενοι

Με το στόμα ενός άλλους θεού

Αγνώστου

Αληθινού

Λογικού

Να κυρίσει αγάπη και πίστη στους ανθρώπους .



-



Το φιλί σου θέλω

Ν αλλάξω δέρμα

Και να φορέσω την ανάσα σου

Αυτό θέλω



-



Δεν με νοιάζει αν με θές

Να με σκέπτεσαι θέλω

Για ότι να ναι

Γιατί στο χρόνο

Η μνήμη νικάει τα θέλω





-



Πώς να αναπαράγω εντός μου την εικόνα σου

Εσύ Φτυνηνές

Εγώ χάθηκα

Δε μιλάμε πιά

Πώς να αναπαράγω την εντός μου εικόνα



-



Κοιτά με ευθεία μέσα

Να δω τον κόσμο στην γυαλάδα των ματιών σου



-



Χαρακιά η ανάσα σου στο δέρμα μου

Ασέ με

Η πάψε με



-



Που είσαι

Υποσχέθηκες φιλία και όνειρα

Υποσχέθηκες μικρές τρυφερές αιωνιότητες

Που είσαι



-



Κρύψε μου το ψωμί

θα ζω με μια σκέψη

θα τρέφομαι από το κεφάλι μου

μου είπες

«σ ήθελα»



-

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Το φιλί της Ροζαλίας

Σ είδα στον ύπνο μου
με κοίταξες,
μου έδωσες ένα φιλί αδίστακτο
μύριζε απωθημένο και κέφι .
Είναι αλήθεια
στον ύπνο μου,
στον ξύπνιο μου .

Όλες οι γυναίκες του κόσμου , εσύ.

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Η ελεγεία του Peter Pan

Σε κάτι μουσικές αποχρώσεις σε ψάχνω πάντα ,
μικρό παιδί.
Που φοβάται μην το μαλώσεις
αν βγεί να παίξει
εδώ
Που τόσος, σε αγάπησα
γυμνή από φώτα
Πάντα εσύ η lady Wendy
κι εγώ ο Peter Pan
Κοιμήσου τώρα
ψάχνω ένα όνειρο σου με χρώμα κόκκινο
να βγω να δώσω ξανά παράσταση
Σου χα πει
για σένα τα κάνω όλα
μακάρι να το είχες πιστέψει

Αλλά τα μικρά παραμύθια
τελειώνουν γρήγορα
και το ζήσαν αυτοί καλά
και εμείς καλύτερα
σπάει πάνω στον βράχο της ζωής
και γίνετε Απωθημένο
και μουσικές αποχρώσεις
γι αλλά παιδιά
Δεν είχα ποτέ μέλλον να σου δώσω
μονό τώρα , χρώμα και μουσική
Δεν είχα ποτέ πρόσωπο
είχα φωνή στα κλειστά σου μάτια
και δεν είχα ποτέ φιλί για το στόμα σου
μόνο για το κουτί σου το ξύλινο
το γόνατο
και το μέσα της παλάμης σου .