Ψάξε ενά ποίημα

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Ποτέ

Ποτέ δεν θα ξεχάσω
Τα μαγιάτικα στεφάνια με τα κλεμμένα λουλούδια
Την πέτσινη μισοσκασμενη μπάλα που είχες στα χέρια σου
Το στήθος σου να φουσκώνει με τα χρόνια
Το γέλιο σου που χάιδευε απαλά την σκέψη μου
Ποτέ δεν θα ξεχάσω
Τα νύχια σου που άφηναν σημάδια στην πλάτη μου
Τα όνειρα σου που μάτωναν την ανάγκη μου
Τα χείλη σου που μύριζαν φρεσκοκομμένο βασιλικό
Το φιλί σου
Ο καιρός περνά , τρέχει σαν την θύμηση
Αλλά εγώ ποτέ δεν θα ξεχάσω
Το βάρος του σώματος σου
Το σημάδι σου στα σεντόνια μου
Την φωνή σου όταν φοβόσουν
Τον λαιμό σου
Όπως έγερνες να δεχθείς ένα πικρό κλεμμένο φιλί
Ποτέ δεν θα ξεχάσω
Κι όταν τα χρόνια θα στερούν απο το νου
Ότι σημαντικότερο περπάτησε η ζωή μου
Για να μπορώ να σβήσω χωρίς ενοχή
Μια μόνο στιγμή θα κρατήσω
Και θα την σκέπτομαι ξανά και ξανά
Όταν σε είδα να κοιτάς την θάλασσα
Όταν σε έκλεβαν οι άνεμοι των καιρών
Όταν σου φούσκωναν το φουστάνι
για να κοιτάξουν τους μηρούς σου
και φυλάκιζαν τα πέλματα σου στην ζεστή αμμουδιά