Ψάξε ενά ποίημα

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

μεσημέρια

Μου αρέσει να περπατώ τα μεσημέρια
υπάρχει κάτι απόκοσμο
στο δυνατό φως
που συνοδεύεται από μια ησυχία

όλοι κρύβουμε μέσα μας
μια θάλασσα
κι όλοι είμαστε ανέτοιμοι να τη δούμε
να ξεσπά
να την τιθασεύουμε

όμως τα μεσημέρια γαληνεύει
σιώπα
κι αφήνει τις θύμησες να ανατρέξουν
σε καιρούς επώδυνους
εκεί που ακουμπήσαμε κάποτε
έναν άλλο άνθρωπο

τον ανακαλούμε
πλυμένο από τα πάθη
και τις ετσιθελικές υστερίες
των άλλων ωρών της ημέρας

το πρωί αγαπάς
το βράδυ ποθείς
το μεσημέρι αναλογίζεσαι τα ενδιάμεσα
τους σιωπηλούς σου
έρωτες που απέτυχαν

κι αναδύονται από τη γαλήνια θάλασσα εντός σου
σαν μνήμες στείρες


ανίκανες να καρποφορήσουν ζωή




GREEK NOON — PALETTE KNIFE Oil Painting On Canvas By Leonid Afremo

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

#Απεργία

Τα πόδια μου σε μια άσφαλτο υγρή
θεοί του κρίματος
φαντάστηκαν τα
το σήμερα μου.

Χίλια λόγια στα αυτιά μου
Χίλια λόγια

Κι όμως κανείς δεν κατάφερε να σπάσει την σιωπή
και να σταλάξει στο μυαλό μου
ένα κομμάτι  όνειρο.

Φωνές τριγύρω μου
ψυχές τρομαγμένες
σε μια παράκρουση θυμού
με την ανδρεία που σου δίνει το «πολλοί».

Καθένας και ένα συμφέρον
Μια φρούδα ελπίδα
που δεν θα πραγματοποιηθεί.

Στην άσφαλτο σιωπή
Το χάδι από τα βήματα των ανθρώπων.

Ακίνητος θα στέκω

Οι άλλοι θα διεκδικούν
στον βρόντο.

Εγώ θα απεργώ.