Ψάξε ενά ποίημα

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Το βαλς της Αμέλειας

Πάλι με ξέχασες
αφέθηκες σε σκόρπιες υποσχέσεις της ζωής
κάτι καλύτερο
κάτι πιο βέβαιο
και σίγουρα για κάτι με κατηγορείς

πέρασαν κι όλας στην σιωπή
πέντε μήνες
δώδεκα μέρες
και εξίμιση ώρες
αλλά ποιος μετράει

Η βροχή σε θυμίζει
κάθε στάλα της
ταξιδεύει ευθεία στην καρδιά μου
να ποτίσει μνήμες
και αλήθειες
δεν μπορώ ν αγαπήσω κάτι άλλο
το προσπάθησα  

πάλι μαδώ λεπτό το λεπτό
τα φυλά του χρόνου
περιμένοντας να αποκαλυφθείς
μ αγαπά
δεν μ αγαπά

τι να περιμένεις,
το βάλς της Αμέλειας
μας έβρισκε αγκαλιά

δακρυσμένους
απέναντι 
στον φόβο ο ένας του άλλου