Ψάξε ενά ποίημα

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Εξαρτημένος

Ανήκω σε κείνο το ασκέρι
των ανθρώπων
που κάνουν χρήση
ενδοφλέβια
από ουσίες μυστικές και απαγορευμένες

ένα δράμι αλήθεια
διαλυμένη σε κουτάλι μεταλλικό
με πίστη και ελπίδα

Φυτεύω στον κήπο μου
λιβάνι και θυμάρι
και στους καπνούς τους συχνά
αφήνω το μυαλό μου  
να κουράζεται στην σκέψη,
πως η ζωή μπορεί να μην είναι αυτό μόνο

Ανακατεύω αγιασμό
με δάκρυα από γυμνούς μετανάστες
που αποτελούν απειλή
και φτιάχνω το δικό μου αψεντί.

Έτσι ζω
αντικριστά από τον κόσμο των ανθρώπων
και τις φτηνές δικαιολογίες τους
τις ιδεολογίες τους

με την απορία
αν αυτές οι ουσίες με πέρασαν απέναντι

ή αν απέναντι οι ουσίες αυτές είναι τροφή.