Ψάξε ενά ποίημα

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

κι ύστερα τι

Σαν πέσουν τα φώτα του κορμιού
μια φράση μένει μόνο
κι ύστερα τι
σαν κραυγή που οργώνει την σκέψη και τις μνήμες  

θυμάμαι τον αέρα να μπερδεύει τα μαλλιά σου
τα μάτια σου λαμπερά
στο φώς του ήλιου
το χαμόγελο σου
το κορμί σου
να ζητά φιλί το φιλί

θυμάμαι πως έγειρες πλάι μου
να σταθείς
με το κορμί σου ορθό απέναντι στον κόσμο
έναν κόσμο εντός σου
που απαιτούσε υποταγή

κι ύστερα τι
σαν κραυγή που οργώνει την σκέψη και τις μνήμες  

κανένας καρδιά μου δεν μπορεί να απαντήσει

στο βάθος είναι ο θάνατος
η μόνη σίγουρη απαίτηση της ζωής.


Όλα τα αλλά είναι πιθανά.