Ψάξε ενά ποίημα

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Ένοχα Μυστικά


Ένοχα μυστικά
Η ζωή μου
Όσα ήξερες
Όσα ένιωθες
Όσα ποτέ δεν είπα .
Κι ένας  άνεμος πάντα να  κυλά ανεξέλεγκτος
αδιαφορώντας  για τη μετεωρολογική του προέλευση ,
μόνο για να αναστατώνει και να φουντώνει
να ξεσκεπάζει.
Πάντα θα έρχεται ένας άνεμος να φουντώσει
τα βαθιά καλοκαιριά της ρουτίνας και της  απόγνωσης  ,
τότε που τα όνειρά σου θα κείτονται ξερά και ξεχασμένα ,
έτοιμα να λαμπαδιάσουν στο πρώτο αναμμένο χαμόγελο  
κι ύστερα οι  φωτιές θα καίνε ανεξέλεγκτα,
στην αρχή ζέστη,
ύστερα πόνος,
μετά η απειλή του θανάτου·
κι όλα τούτα πίσω από τείχη με κοκκινοκίτρινες ανταύγειες
σ’ αυτό το απαλό, το ρομαντικό, το μουσικό θέαμα της φωτιάς,
καρφωμένος
τίποτα άσχημο δεν υπάρχει όταν καίγονται τα πάντα.
Ο απολογισμός της τέφρας του συναισθηματικού σου κόσμου μετά
είναι άσχημος.
Ένοχα μυστικά
η ζωή μου.
Φωτιές που κάψανε τα πάντα,
τέφρα  που βλάστησε
και ένας άνεμος που φυσούσε κάθε φορά,
από παντού,
για να ανάβει πυρκαγιές από “σε θέλω”.
Τώρα ο ίδιος άνεμος
αναμοχλεύει την τεφρά του κόσμου μου.
Δεν έχει πια βλαστάρια,
μόνο το σκούρο γκρι άνεμο
να σου νεκρώνει τη σκέψη και τη συνείδηση.