άκου τι ονειρεύτηκα.
Σταθήκαμε σ ένα παράθυρο.
Το φώς απ έξω έλουζε το μέσα μας.
με φίλησες,
αυτό μου είπες είναι η στιγμή της αλήθειας μας
κι υστέρα έφυγες
περιπλανήθηκα για να σε βρω σε κείνο το μεγάλο σπίτι
που συναντηθήκαμε ξανά,
μετά από χρόνια που δεν ήξερα που είσαι
πως είσαι
κι όπως σε όλα τα όνειρα
σε κάθε πόρτα , εκτυλίσσονταν μια ιστορία ασυνείδητη
που εξηγούσε
με γλώσσα συμβολική
το πώς, το τι, το παρατι.
Τι τα θες,
μια φυλακή ο χρόνος που εξελίσσετε
μια φυλακή που μας καταδίκασαν οι σιωπηλές μας αποφάσεις
ότι τολμήσαμε
κι ελευθερία μας όνειρο
μέσα μας
σε ένα παράθυρο λουσμένο με φώς
να φωτίζει το μέσα μας.
Να έρθεις στο παράθυρο μας ξανά
Όποτε.
Όχι για μένα και για σένα
Για την αλήθεια των πραγμάτων.
i had a dream
We stood in a casement
Light was showering us.
You kissed me.
"That is our moment of truth" you said.
and then you left.
i wonder around this big house , that we met again
years, after knowing nothing about you-
nothing of you-
looking around just to find you
but as in all dreams
in every door i opened there was an unconcious story unfolding
proving in a symbolical language
all that ever was.
It is , as it is.
time is a prison evolving
condemed by our silent actions
our bolder decisions
and freeedom but a dream
in us
in a casement showered by light
enlighting our soul.
Come again to our casement
whenever.
Not for me , or for you.
But for the true nature of all thinks.
"Οι Εραστές" Ρενέ Μαγκρίτ / "The Lovers" Rene Magritte
